Hoe was het?

Hoe was het, vroeg ik vanmiddag, toen de buurman bevestigend antwoordde op mijn vraag of hij op vakantie was geweest.
Heel goed, dank je, zei hij licht haperend.
Waar ben je geweest, vroeg ik. Ondanks het leeftijdsverschil zeg ik gewoon “je” en “jij” tegen mijn buren.

In het Schwarzwald, was het toch wat verrassende antwoord.

Ik had op Limburg of Brabant gegokt. Tot voor enkele jaren gingen hun vakanties naar verre bestemmingen. Letterlijk urenlange avonden moest ik doorbrengen om honderden kiekjes en een enkele foto te bekijken van Mexico, Indonesië en andere echt leuke bestemmingen. Alle, echt alle opnames kregen een uitgebreide toelichting, soms nog met reisgidsen, fotoboeken of ander documentatiemateriaal erbij. Uit beleefdheid hoorde ik alles aan. Zijn vrouw proefde mijn na tweeëneenhalf uur afnemende interesse, maar hij begreep de hints van zijn wederhelft niet. Gezien hun leeftijd (óf om mij te sparen) gaan ze tegenwoordig niet meer ver weg.
Koe in de regen
Maar het weer was wat lastig, vervolgde hij zijn Schwarzwaldrelaas, terwijl ik naast hem lopend mijn boodschappentas onze straat in zeulde. Toen we op vakantie gingen, was het namelijk best koud. En toen we aankwamen, was het koud en het regende. Maar gelukkig hadden ze de kachel aangezet.
Da´s mooi, onderbrak ik hem kort.
Maar een paar dagen later was het alweer 32 graden, zei hij wat paniekerig.
Lekker toch, probeerde ik nogmaals losjes te reageren.
Ja, maar die hele dag die zon op je hoofd is best link hoor. Normaal neem ik een petje mee, maar omdat het zulk slecht weer was toen we vertrokken, had ik daar deze keer niet aan gedacht. Maar ik heb gelukkig geen zonnesteek opgelopen, rondde hij af. Prettige avond!

Hoofdschuddend over zoveel vakantiestress opende ik mijn voordeur. Achttien dagen naar het Schwarzwald, zonder petje! En probeer maar eens in de zomer in het Schwarzwald een hoofddeksel te vinden. Dat lukt je nooit!! Misschien een oude soldatenhelm, maar die past niet echt bij zijn postuur van hooguit één meter zestig.
Vijf minuten later zet ik mijn opwarmmaaltijd in de magnetron. Het zijn heel aardige en makkelijke buren, dat zeker. Maar ik twijfel over die zonnesteek.

2 reacties

  1. Ik heb je link naar hem doorgestuurd. Boeh!!!yvob

  2. Ergggg leuk verhaal. Heb smakelijk moeten lachen. ;o)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *