Afscheid nemen

“Afscheid nemen bestaat niet”, aldus Marco Borsato een paar jaar geleden. Ik hou absoluut niet van die holle, semi-filosofische zinnetjes. En het klopt ook niet. Het is zaterdag en ik sta in de Spoedkliniek voor dieren. Recht tegenover mij een dierenarts. Op de behandeltafel tussen haar en mij in ligt op een geel dekentje het inmiddels levenloze lichaam van mijn kat Carrie. Haar mooie leven is zojuist na negentien jaar gestopt. Op een manier die je iedereen zou toewensen. Rustig en zonder lijden. De dierenarts had een duidelijk verhaal over de gezondheid van de grijze viervoeter. Ze wees op de onmogelijkheid daar nog..

Lees verder!

Dom internet!

Wie zou er nog buiten het internet kunnen? Privé, of voor je werk? Ik zal er eerlijk over zijn: ik niet hoor. Op vakantie kan ik rustig een dag op het strand luieren zonder aan Facebook, twitter of andere leukigheid te denken. Maar eenmaal terug in het hotel, check ik met trillende vingers de kwaliteit van het wifi-signaal. Want je moet toch echt even het nieuws bekijken. Of een flauwiteit op Facebook plaatsen dan wel liken. Dat soort dingen dus. En wat doe je allemaal online inmiddels: bankieren, producten kopen, concerttickets bestellen. Thuisbezorgd.nl is niet in de laatste plaats door mijn eetpatroon..

Lees verder!

Nationale rouw

Het lijkt alweer eeuwen geleden dat een gebeurtenis in Nederland me zo aangreep, als het neerstorten van de MH17 op donderdag. Natuurlijk: de wereld staat op veel plekken in brand. Er vallen iedere dag wereldwijd veel meer doden die te voorkomen zijn, dan de kleine tweehonderd waarom we nu in Nederland treuren. Maar toch hakt dit er verschrikkelijk in, vind ik. Vooral omdat het natuurlijk een terreurdaad is. Bedoeld of onbedoeld zijn schoften bezig geweest met het uit de lucht schieten van dat vliegtuig. En zelfs als het geen bewuste actie is, zou de straf knalhard moeten zijn. Alleen: gaan we..

Lees verder!

Joe Undercover swingt in Pijnacker

Een jazz- en bluesfestival in Pijnacker, op 12 juli 2014, met de naam Pijnacker Swingt? Ik moest het bericht even verwerken. Dat klinkt nogal ambitieus. Past niet geheel in de populaire of Nederlandstalige programmering die rond Koningsdag en 5 mei over mijn woonplaats wordt uitgestort. Maar ik ga zeker kijken, vooral nu ik besloten had het in hetzelfde weekend geplande North Sea Jazz-festival een keer aan me voorbij te laten gaan. Waarom? Simpel: de artiesten spraken me nauwelijks aan. Hoewel het NSJ voor het eerst in de geschiedenis volledig in de voorverkoop is uitverkocht. Het plein waar Pijnacker Swingt zich..

Lees verder!

‘New towels, please!’

Tennis is één van mijn favoriete kijksporten op tv. En dan vooral de grandslamtoernooien, met voorkeur voor Roland Garros en Wimbledon. Ooit zal ik een dag rondlopen tijdens één van die toernooien. Een trip naar Parijs of Londen is immers ook niet te versmaden. Ik verbaas me de laatste jaren wel over dat gedoe met die handdoeken. Ik bedoel: alle spelers en speelsters dragen zolang ik me kan herinneren een zweetband. Vaak zelfs twee. En niet van die kleintjes hoor. Meestal een formaat dat groot genoeg is om de afwas van een gemiddeld weeshuis weer mooi droog in de kast..

Lees verder!

ABBA!

Sinds inmiddels een volle week heb ik iets te pakken, dat het midden is tussen een griep en een zeer stevige verkoudheid. Nog nooit meegemaakte heftige hoestbuien. Neus snuiten alsof er geen eind aan kan komen – zit inmiddels op meer dan vijftien pakjes tissues. Maar geen noemenswaardige keelpijn. Bijna normale eetlust, hoewel er iets meer dan twee kilo’s af gingen (er zijn er nog steeds genoeg over). En slechts een beetje koorts, vooral ’s nachts. In het begin van de week kon ik nauwelijks slapen, en als ik sliep, liepen er wat rare koortslijnen doorheen. Zoals een droom over TV West..

Lees verder!

Comeback

Eind vorige week maakte ik eindelijk mijn comeback. Na meer dan een jaar afwezigheid! Interessant, hoor ik je denken, maar waarvan dan! Was ik geblesseerd geweest? Had ik een wereldreis gemaakt? Toch weer geselecteerd voor het Nederlands Elftal, zo vlak voor het WK, door een wanhopige Louis van Gaal? Niets van dat alles. Ik heb eindelijk de weg naar de sportschool weer eens gevonden. Eind 2012 (!) was ik het ineens zat, dat gehobbel op de loopband en dat hangen aan met vele kilo’s verzwaarde apparatuur. Ik was het zat om allerlei redenen. Een enkele goede, die ik voor mezelf..

Lees verder!

Mens vs Haai: 12 vs 100 miljoen

Het ANP-Nieuws op Radio 2 meldt vandaag dat in Australië voor de ogen van een groep mensen een vrouw is doodgebeten door een haai. Dat is heel erg! Vooral voor de vrouw. Maar nog veel vervelender vind ik dat – buiten onze ogen of camera’s om – de mens jaarlijks ongeveer 100 miljoen haaien doodt. Vooral voor de vinnen in die lekkere soep, weet u wel. Bekijk meer details over deze praktijken in de Infographic op de website van Piep. Zo’n ANP-bericht drukt je maar weer eens met de neus op de feiten: nieuws kun je erg makkelijk manipuleren! Want..

Lees verder!

Heel boos

Het is lang geleden dat ik zo snel razend werd als vanmiddag. Eén of andere wereldvreemde christenfundi uit Montfoort (gevalletje Biblebelt, lijkt me) die even verkondigt dat het geen toeval is dat een vrouw van 81 door een misdrijf om het leven wordt gebracht. Want oud-minister Els Borst – over haar hebben we het – had de schandelijke moed in haar politieke leven te vechten voor een betere euthanasiewet. Een wet die het voor mensen mogelijk maakt in sommige gevallen zelf te mogen kiezen voor de dood. Opdat je niet langer vierentwintig uur per dag zal creperen van de pijn,..

Lees verder!

Rotterdam Katendrecht (fotograferen)

Al een paar jaar geleden zag ik tijdens een boottocht door de Rotterdamse haven vanaf de boot een wijk met veel moderne woningbouw. De architectuur sprak me aan. Ik nam me voor een keer met de reflexcamera om de nek die wijk te verkennen. Op zoek naar de voor mijn foto’s vaak typerende vormen bestaande uit lijnen, vlakken, herhalende vormen en spiegelingen. ‘Ha, lijntjes!’, zeggen mensen in mijn omgeving al snel als ze mijn foto’s zien. Pas gisteren loste ik die belofte aan mezelf in. Ik ging met de Randstadrail naar de halte Rijnhaven. Ik had een tijdje terug gezien..

Lees verder!